A A A

Style w Architekturze

Informacje
Kategoria: Artykuły
Dodane: 11-08-2011 08:12
Drukuj: Drukuj
7620 Czytań

STYL RUSTYKALNY

Styl rustykalny kojarzy się z domowym zaciszem, rodziną, spokojem. Cechuje go przede wszystkim prostota i przytulność. Styl ten wprowadza do wnętrza ciepły i sielankowy nastrój. Jako materiały do wyrobu mebli najczęściej stosuje się lite drewno, przeważnie bejcowane, ługowane lub przecierane. Nierzadko maluje się je także na biało, zielono lub bardzo delikatny błękit. Najczęstsze wzory to kraty, paski lub bardzo delikatne elementy roślinne. Kolory stosowane zarówno w meblarstwie, jak i w wykończeniu ścian, to zazwyczaj pastele.

Styl rustykalny jest bardzo oszczędny w dodatkach – w przeciwieństwie do stylu retro, z którym jest często mylony – mogą to być drobne pamiątki, ręcznie robione serwetki, dywaniki, wyplatane kosze, czy ręcznie wyszywane firany. Projektując wnętrze rustykalne, należy skupić się na wyeksponowaniu naturalnych walorów mebli, sprzętów, jak również samej architektury – ściana z cegieł, kamienia czy drewna. Często elementem dekoracyjnym takiego wnętrza jest piec kaflowy lub kuchnia z paleniskiem.

Wnętrze w stylu rustykalnym jest spokojne, a zarazem ciepłe i przytulne. Nieprzeładowane zbędnym sprzętem i dodatkami, ale zachowujące cechy domu „zamieszkanego od lat”. Cechuje je minimalizm, a jednocześnie nie brak w nim niczego.




STYL ANGIELSKI

Wnętrza utrzymane w tym stylu charakteryzuje duża ilość mebli, dodatków, wzorów itp. Motywem najczęściej stosowanym w zdobnictwie są kwiaty, które mogą pojawić się zarówno na meblach tapicerowanych, firanach, tapetach, pościeli, jak również na naczyniach, zastawie z porcelany, czy nawet na obrazach. Innym bardzo często występującym motywem są scenki myśliwskie, a także drobna kolorowa kratka.

Na ścianach najczęściej stosuje się kolory pastelowe, bardzo często połączenie bieli i delikatnie rozmytego błękitu. Do wyrobu mebli używa się przeważnie drewna litego, najczęściej o jasnym zabarwieniu.

Meble mają ozdobną formę, elementy drewniane są przeważnie żłobione, a elementy tapicerowane – miękkie, wygodne i obite zdobną tkaniną. Wnętrze pełne takich stylizowanych mebli i wyszukanych dodatków, pełne faktur i wzorów, sprawia wrażenie przytulnego, ciepłego. Jednak są i tacy, którzy uważają, że wnętrze angielskie jest przeładowane i brak w nim spokoju.




STYL SKANDYNAWSKI

Styl skandynawski jest przede wszystkim funkcjonalny, naturalny i prosty. Wnętrza są przestronne, lekkie. Liczbę sprzętów ogranicza się do niezbędnego minimum. Meble są przeważnie ażurowe, o geometrycznych kształtach, lekkie. Stosuje się materiały naturalne, ekologiczne. Najczęściej stosowane kolory to różne odcienie beżu (wrzos, ecru), brązu (odcienie hebanu, kasztanu), pastele, szarości, czerń. Ściany są przeważnie gładkie i matowe w jasnych kolorach, co zwiększa wrażenie przestrzeni. Najczęściej na jednej ścianie występuje jeden kolor.

W ramach stylu skandynawskiego rozróżniamy styl duński, fiński i szwedzki, nieznacznie różniące się między sobą, ale zachowujące podstawowe zasady stylu skandynawskiego – prostota, naturalność, lekkość, przestrzenność. Styl duński jest bardziej romantyczny, spokojny, łagodny, stosuje się dużo bieli i jasnych kolorów, jest także bogatszy w dodatki. Fiński natomiast bazuje na kontraście między bielą a czernią, a także na zastosowaniu form organicznych. Wnętrze w stylu szwedzkim jest minimalistyczne, oszczędne w dodatkach i formach.




STYL KOLONIALNY

We wnętrzu zaprojektowanym według zasad stylu kolonialnego panuje atmosfera wysp tropikalnych. Meble są raczej masywne i trwałe, mają prostą formę i stonowaną kolorystykę. Głównie występują tu kolory ziemi, tj. brąz i beż w różnych odcieniach. Nie szczędzi się tu również egzotycznych dodatków.

Meble kolonialne często są wykonane z ciemnych egzotycznych gatunków drewna takich jak merbau, mahoń, bambus, palisander, venge i inne, a także z wikliny czy sznurka. Nierzadko stosuje się intarsje, inkrustacje, jak również wszelkie zabiegi postarzające drewno, jak np. przecieranie, a nawet imitacja otworów po kornikach, by nadać meblom bardziej historyczny wygląd. Dopełnieniem ciemnych, drewnianych, masywnych mebli we wnętrzu są szlachetne tkaniny (atłasy, welury, lny, jedwabie, woale), ażurowe wstawki, dyskretne oświetlenie.

Najbardziej charakterystyczne dla stylu kolonialnego są masywne biurka, biblioteczki, regały, sekretarzyki tzw. meble gabinetowe. Są one nad wyraz eleganckie i reprezentacyjne.




STYL PROWANSALSKI

Styl prowansalski nawiązuje do klimatu sielskiego dworku. Jest w pewnych aspektach podobny do stylu rustykalnego, jednak w meblarstwie nie stosuje się tak dużo drewna, zastępując go często kamieniem lub ceramiką. Fronty mebli pozostają drewniane. Meble i elementy drewniane są zazwyczaj bielone, ale można również spotkać je w hebanowym odcieniu. Popularna jest także wiklina. Do produkcji mebli używa się też często kutego żelaza. Podłogi są zazwyczaj kamienne.

Kolory stosowane we wnętrzu prowansalskim to przeważnie biel, żółcień, błękit, naturalne kolory kamieni, lawendowy fiolet, brązy i beże w różnych odcieniach, zgaszona zieleń. Nie brak tu również elementów dekoracyjnych i podręcznych drobiazgów.

Najczęściej stosowane tkaniny to lny, bawełny, a w wersji bardziej zdobnej – tafty i jedwabie. Występują na ogół w jasnych kolorach (biel, wanilia, beż, jasny popiel), a jako uzupełnienie żakardy z delikatnymi kwiatowymi motywami.

Wnętrza są lekkie, bezpretensjonalne, ciepłe. Kojarzą się z domowym ogniskiem.




STYL CHIŃSKI

Wnętrze w stylu chińskim jest spokojne i zrównoważone, proste a zarazem eleganckie. Wszystkie style azjatyckie opierają się na minimalizmie, jednak spośród nich chiński jest najbardziej strojny. Mimo iż zgodnie z zasadami minimalizmu we wnętrzu znajdują się tylko niezbędne meble i gustowne dodatki, nie może tu zabraknąć też takich elementów dekoracyjnych, jak parawany, wachlarze, obrazy przedstawiające orientalne krajobrazy, porcelanowe naczynia zdobione kolorowymi wzorami itp. Do oświetlenia używa się zdobionych lub ażurowych lampionów, najczęściej papierowych, a także lamp stojących o podstawach z naturalnych materiałów, jak kamień czy drewno.

Charakterystycznymi elementami chińskiego wystroju wnętrz są m.in. elementy bambusowe, wzorzyste dywany czy drzewka bonsai.

Meble są zdobione rzeźbieniami, ręcznie malowanym ornamentem i pokryte błyszczącym lakierem. Najczęstszymi motywami stosowanymi do zdobienia mebli i akcesoriów są smoki, elementy roślinne, zwierzęta. Nie może również zabraknąć porcelany.

Najczęściej stosowanym kolorem we wnętrzu chińskim jest czerwony, jako dodatkowy może się w nim znaleźć również żółty lub zielony. Meble drewniane natomiast przeważnie występują w ciemnych odcieniach – brąz, czerń.




STYL JAPOŃSKI

W pomieszczeniu zaaranżowanym w duchu japońskim panuje atmosfera zen. We wnętrzu panuje porządek, spokój, jest dużo wolnej przestrzeni. Meble i wszelkie inne elementy wystroju są w stosunku do siebie ustawione w geometrycznym porządku, podporządkowane zasadom asymetrii i kontrastu, nie ma tu miejsca na przypadkowość.

We wnętrzu japońskim królują meble niskie, do siedzenia przy podłodze, a także wszelkiego rodzaju maty. Meble wykonane są tylko z naturalnych materiałów, w barwach ziemi, bez elementów dekoracyjnych lub z bardzo niewielką ich ilością i skromną formą. Wnętrze ma być lekkie, dlatego stosuje się takie elementy wystroju jak parawany czy drzwi przesuwne wykonane z drewnianych listewek i pergaminu.

Jeśli chodzi o kolorystykę we wnętrzu japońskim należy się trzymać ściśle określonych wytycznych. Klasyczne zestawienia to biel i czerń, a także beż z brązem. Dodatkowo dozwolone jest wprowadzenie tylko jednego koloru – najczęściej jest to zgaszona czerwień.




STYL MODERNISTYCZNY

Wnętrze modernistyczne, zwane również nowoczesnym, jest przede wszystkim funkcjonalne i przestronne. Często stosowanymi materiałami, zarówno w projektowaniu wnętrz, jak i mebli, są stal i szkło, a także w samych wnętrzach surowy beton. Pomieszczenia projektuje się tak, by zachować jak najwięcej przestrzeni (wnętrza otwarte, tzw. wolny plan, lub wolny rzut). Ogranicza się ilość mebli i sprzętu, stosuje wąską paletę barw, formy mebli i konstrukcji bazują na podstawowych bryłach geometrycznych (kwadrat, prostokąt, trójkąt). Powierzchnie ścian, podłóg, sufitów, jak również większości mebli, są gładkie, jednolite kolorystycznie, najczęściej bez wyraźnej faktury. Często stosowanymi we wnętrzu modernistycznym barwami są biel, czerń, odcienie szarości i jakiś wybrany intensywny kolor, kontrastujący z monochromatyczną bazą, który występuje najczęściej na meblach lub dodatkach.

Takie ograniczenie dodatków, form i materiałów, sprawia, że wnętrze jest o wiele bardziej higieniczne, gdyż łatwiej w nim utrzymać czystość. Są jednak i przeciwnicy tego stylu, którzy uważają, że we wnętrzu nowoczesnym nie można poczuć się jak w domu, bo brak mu przytulności.

W obecnych czasach rzadko projektuje się wnętrza stricte modernistyczne. Przeważnie łączy się cechy tego stylu z innymi stylami, lub dodaje więcej ozdób, dodatków, bardziej rozwinięte formy mebli, czy więcej faktur i kolorów w materiałach wykończeniowych. Trzeba to jednak robić ostrożnie i z dużą starannością, by przełamać surowość wnętrza, a jednocześnie nie zgubić jego prostoty i funkcjonalności, szczególnie cenionych przez zwolenników tegoż stylu.